هيله

خطا

 

چې له کومې ستا په زلفو کې راگیر شوم

له هغې نه را په دې خوا هوا گیر شوم

په اول کې ښه خوشحاله او خندان وم

زه چې کله ستا په مینه کې اسیر شوم

دغه مینه راته هر څه نه وه تیره

بس همدا به مې ویل چې زه امیر شوم

ښکلو سره مینه ځان دوکه کول وي

نو همدا وه چې دوکه په خپل ضمیر شوم

قسمته ولې دی لوبه راسره وکړه

زه دې خپل ځان ته حیران کړم او فقیر شوم

له ازله داسی نه وم چی دا اوس یم

خپل نصیب می راته اور شو او زهیر شوم

بیابه نکرم په توبو می دی توبه وی

نورنو پوه شومه خاوند زه د تدبیر شوم

 

ليکونکی محمدجان حسنی 10:33 AM |  موضوع:   •